Indywidualna praktyka lekarska a podmiot leczniczy. Którą formę prowadzenia działalności gospodarczej najlepiej wybrać?

Czym jest podmiot leczniczy?

Ustawa o działalności leczniczej wskazuje listę podmiotów uznawanych za podmioty lecznicze (art. 4). Może być to m.in. przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą, samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, instytut badawczy, a także fundacja lub stowarzyszenie, których statut przewiduje prowadzenie działalności leczniczej –  w tym zakresie, w jakim prowadzą one działalność leczniczą.

Udzielanie świadczeń zdrowotnych odbywa się w ramach tzw. zakładu leczniczego, czyli wyodrębnionej organizacyjnie części przedsiębiorstwa, w której udzielana jest opieka medyczna.

Jakie formy może przyjąć podmiot leczniczy?

Przepisy dają dużą swobodę co do formy prowadzenia podmiotu leczniczego. Może on działać jako jednoosobowa działalność gospodarcza, spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna, z ograniczoną odpowiedzialnością lub akcyjna.

Istnieje jednak pewne ograniczenie co do formy spółki partnerskiej – mogą ją tworzyć wyłącznie osoby wykonujące wolny zawód, czyli np. lekarze lub lekarze dentyści.

Prowadzenie podmiotu leczniczego nie zawsze wymaga więc posiadania wykształcenia medycznego ani prawa wykonywania zawodu. To odróżnia go od praktyki zawodowej, gdzie posiadanie odpowiednich uprawnień zawodowych jest zawsze konieczne.

Czym jest praktyka zawodowa?

Najważniejszą cechą praktyki zawodowej jest to, że świadczenia zdrowotne wykonywane są osobiście przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami. Praktykę mogą prowadzić wyłącznie lekarze, lekarze dentyści, pielęgniarki, położne, fizjoterapeuci oraz diagności laboratoryjni posiadający prawo wykonywania zawodu.

Praktyka lekarska może przy tym przyjąć kilka form:

• indywidualna praktyka lekarska,
• indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania,
• indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska (zgodna z posiadaną specjalizacją),
• indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania,
• indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzącym ten zakład,
• indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzącym ten zakład,
• grupowa praktyka lekarska (np. w formie spółki cywilnej, jawnej lub partnerskiej).

Praktyka fizjoterapeutyczna może natomiast przybierać formę indywidualną, w miejscu wezwania, w zakładzie leczniczym na podstawie umowy oraz grupową. Z kolei praktyka diagnosty laboratoryjnego może być prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej jako indywidualna praktyka diagnosty laboratoryjnego, jako indywidualna praktyka diagnosty laboratoryjnego wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzącym ten zakład lub również jako praktyka grupowa.

Jaką formę prawną możesz wybrać w ramach praktyki zawodowej?

Indywidualna praktyka zawodowa może być prowadzona wyłącznie jako jednoosobowa działalność gospodarcza, samodzielnie i we własnym imieniu. Jeśli natomiast chcesz działać wspólnie z innymi specjalistami, do wyboru masz praktykę grupową: spółkę cywilną, jawną lub partnerską.

Element konieczny indywidualnej praktyki lekarskiej i prowadzenia podmiotu leczniczego: wpis do RPWDL

Zarówno podmioty lecznicze, jak i praktyki zawodowe muszą być wpisane do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (RPWDL). Wpis do rejestru jest obowiązkowym warunkiem legalnego wykonywania działalności leczniczej. 

Właściwy organ rejestrowy zależy od rodzaju działalności:

• Praktyki lekarskie – okręgowa rada lekarska,
• Praktyki pielęgniarek i położnych – okręgowa rada pielęgniarek i położnych,
• Praktyki fizjoterapeutów – Krajowa Rada Fizjoterapeutów,
• Podmioty lecznicze — wojewoda właściwy dla miejsca siedziby lub zamieszkania.

Ważna zasada dla podmiotów leczniczych: miejsce faktycznego udzielania świadczeń nie zmienia właściwości organu rejestrowego. Spółka z siedzibą we Wrocławiu, która prowadzi gabinety w Łodzi, nadal rejestruje się u dolnośląskiego wojewody.

Wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą jest płatny: 179 zł dla praktyk zawodowych i 894 zł dla podmiotów leczniczych.

Czym różnią się obowiązki formalne podmiotu leczniczego i praktyki zawodowej?

1. Zatrudnianie personelu

W praktyce zawodowej lekarz może korzystać z pomocy personelu pomocniczego, w tym administracyjnego oraz medycznego (np. pielęgniarek). Co do zasady jednak świadczenia zdrowotne udzielane są osobiście przez lekarza prowadzącego praktykę. Możliwość współpracy z innymi lekarzami jest ograniczona i nie może prowadzić do sytuacji, w której w ramach jednej praktyki świadczeń udziela wielu lekarzy na własny rachunek.

W podmiocie leczniczym takich ograniczeń nie ma. Możliwe jest swobodne zatrudnianie lub kontraktowanie lekarzy i innych specjalistów, co pozwala na budowanie zespołu i skalowanie działalności.

2. Miejsce prowadzenia działalności

Działalność lecznicza wymaga znalezienia lokalu spełniającego wymagania sanitarne i techniczne. Forma indywidualnej praktyki lekarskiej stwarza jednak w tym zakresie większą elastyczność. – gabinet może być prowadzony nawet w lokalu mieszkalnym, o ile spełnia wspomniane normy.

Prowadzenie podmiotu leczniczego wiąże się natomiast z bardziej rozbudowanymi wymogami organizacyjnymi i lokalowymi. W zamian daje większe możliwości rozwoju i skalowania działalności.

3. Sumy gwarancyjne w ubezpieczeniu OC

Zarówno indywidualna praktyka lekarska, jak i podmiot leczniczy wiąże się z obowiązkiem posiadania OC co najmniej od dnia poprzedzającego rozpoczęcie działalności. 

Minimalne sumy gwarancyjne wynoszą 75 000 euro na jedno zdarzenie i 350 000 euro na wszystkie zdarzenia. Dla działalności szpitalnej przewidziano wyższe kwoty: odpowiednio 100 000 euro i 500 000 euro.

Praktyka lekarska czy podmiot leczniczy: jak podjąć właściwą decyzję?

Praktyka zawodowa to dobry wybór, jeśli chcesz pracować samodzielnie, nie planujesz zatrudniać innych specjalistów i zależy Ci na prostszej strukturze formalnej.  Podmiot leczniczy będzie z kolei odpowiednim rozwiązaniem, gdy planujesz większą skalę działania, chcesz zatrudniać specjalistów na umowę o pracę lub kontrakty albo sam nie wykonujesz zawodu medycznego. 

Tak można byłoby podsumować wnioski z tego artykułu. Nie oznacza to jednak, że wybór formy prowadzenia działalności leczniczej jest oczywisty. Wiele zależy nie tylko od obecnej sytuacji, ale też od planów rozwoju takiej działalności w przyszłości. 

Dlatego jeśli masz wątpliwości w tym zakresie, skontaktuj się z nami. Regularnie wspieramy sektor ochrony zdrowia w zakładaniu NZOZ, wyborze struktury działalności i przejściu przez wszystkie formalności związane z wpisem do RPWDL.